Kwa mujibu wa taarifa ya Kitengo cha Kimataifa cha Shirika la Habari la Hawza, baada ya vita vya Marekani dhidi ya Iran, hali ya kisiasa na kiusalama kwa wakosoaji wa tawala za kifalme za Kiarabu katika eneo hilo imekuwa ngumu zaidi kuliko hapo awali. Mashambulizi ya Iran dhidi ya kambi za Marekani katika eneo hilo yaliwafurahisha wananchi wa nchi za Kiarabu ambao kwa miaka mingi wameona nchi zao zikiwa chini ya ukaliaji wa madola ya Magharibi na Marekani. Kwa msingi huo, kuonesha furaha au ukosoaji kutoka kwa wanaharakati wa kisiasa na wa vyombo vya habari dhidi ya sera za tawala za Ghuba kulisababisha kuongezeka kwa ukandamizaji wa watawala wa nchi kama Bahrain dhidi ya wananchi na wanaharakati wa kisiasa, kwa urahisi wakachukua hatua za kukamata, kufukuza, kutesa na kunyang’anya uraia.
Katika muktadha huu, Dkt. Rashid Al-Rashid, mwanaharakati wa kisiasa wa Bahrain na mwanachama wa Baraza Kuu la Chama cha Amal ya Kiislamu cha Bahrain, aliandika twiti kadhaa kuhusu hatua ya kihalifu ya kunyang’anya uraia inayofanywa na watawala wa Kiarabu:
1. Kunyang’anya uraia ni tangazo la wazi kwamba; uraia umegeuzwa kutoka haki ya msingi kuwa chombo cha adhabu ya kisiasa, si hatua ya kiutawala. Wakati utambulisho unaponyang’anywa, mwanadamu hulengwa katika uwepo na utu wake, si katika maoni yake tu. Raia wote hugeuzwa mateka wa vyombo vya ukandamizaji, na haki zao zinaweza kunyang’anywa wakati wowote. Kinachotokea si siasa; bali ni tangazo la hukumu ya adhabu ya pamoja. Kunyang’anya uraia kumegeuka kuwa chombo cha kuilazimisha jamii nzima, si kuwahesabu watu binafsi.
2. Wakati wawakilishi waliochaguliwa wanapotishiwa kuhamishwa na kunyang’anywa uraia kwa sababu ya kupinga bunge, swali halibaki tena kuhusu uhuru wa kisiasa, bali kuhusu maana ya uwepo wa bunge lenyewe. Hii ni fedheha kubwa kuhusu uhalisia wa bunge. Tishio la kunyang’anywa uraia na kufukuzwa kwa sababu ya kusema ndani ya bunge lina maana kwamba bunge ni mapambo tu ya nje, na utawala hukabiliana na maoni kwa kufuta na kuondoa, si kwa misingi ya dola ya kiraia na uraia.
3. Uraia na haki ya uraia si zawadi inayotolewa au kuondolewa kulingana na matakwa na hisia; bali ni haki ya msingi inayosimama juu ya mkataba wa kijamii unaothibitishwa na maadili, misingi ya kibinadamu na desturi za kisheria. Mkataba huu unapovunjwa au uraia unapotazamwa kama neema yenye masharti, kiini cha uraia kinakuwa hatarini na misingi ya heshima ya mtu binafsi na uthabiti wa jamii hubomoka. Huku si “kulinda usalama”; bali ni kuifafanua upya nchi kama mali binafsi inayosimamiwa kwa amri, na yeyote anayepinga au kukosoa huondolewa na kufukuzwa, na wote hujikuta katika “kisiwa cha Qaraqosh”, ambapo hukumu ni: “Hamwoni isipokuwa ninachokiona mimi.”
4. Kuomba “msamaha wa kibinafsi” kutoka kwa mwakilishi anayedaiwa kuchaguliwa ili kulinda haki moja tu ya msingi, kunafichua mlinganyo wa utii wa kulazimishwa unaodhalilisha dhana ya uwakilishi na kuondoa maudhui ya kimaadili katika jukumu la bunge. Serikali inayofanya biashara ya uraia wa wananchi wake kwa msamaha binafsi, inaongoza nchi kwa mantiki ya utiifu wa kulazimishwa, si kwa misingi ya dola ya kiraia. Wakati utambulisho unapogeuzwa silaha mikononi mwa mtawala, raia hugeuka mateka: ama utii au kuangamia na kufutwa. Ukweli ni kwamba; kile kinacholazimishwa kwa nguvu hakipati uhalali, na kinachojengwa juu ya hofu hakidumu. Huu ni utawala wa kulazimisha, si utawala wa dola!
5. Kutishia kutumia nguvu za kijeshi dhidi ya maoni au sauti ya dhamiri ni onyesho lisilo na uhalali linaloonyesha kushindwa kwa ndani kukabiliana na changamoto za nje—changamoto ambazo utawala wenyewe umejitumbukiza ndani yake. Leo, hauna mwingine wa kumkabili isipokuwa raia wasio na ulinzi, na kwa sababu ya udhaifu wake, unaweka kisasi kwao kwa uwazi, badala ya kukubali ukweli na kubeba matokeo na wajibu wa maamuzi yake katika uhusiano wa kawaida na ushiriki katika mashambulizi dhidi ya nchi kubwa na yenye nguvu zaidi katika eneo.
6. Kunyang’anya uraia kwa raia 69 kwa mkupuo mmoja kunatuma ujumbe hatari: hakuna aliye salama iwapo maoni yatageuzwa kuwa kosa na sauti ya dhamiri kuwa chombo cha shinikizo. Uraia, ambao unapaswa kuwa kiungo cha msingi, katika mazingira haya hugeuka kuwa neema inayoweza kunyang’anywa wakati wowote kulingana na matakwa ya wenye mamlaka. Ujumbe uko wazi: ikiwa maoni na yaliyomo moyoni yanakuwa sababu ya adhabu, udhalilishaji, kukamatwa na kunyang’anywa uraia, basi hakuna aliye salama; hata wanafiki wa utawala wamepoteza thamani ya uraia na wao wenyewe wamekuwa miradi tayari ya kuadhibiwa bila mipaka kwa sababu ya maoni na dhamiri… “Yeyote anayemuona jirani yake akinyolewa ndevu, amwage maji juu ya ndevu zake.” Na tunawaambia wanaohalalisha dhulma: kwa misimamo yenu mibaya mmejigeuza kuwa miradi ya kudhalilishwa na kuadhibiwa kwa kunyang’anywa uraia kwa sababu ya maoni au msimamo wa dhamiri na historia italiandika hili. Na ikiwa kinga ya “Bunge” haikuwasaidia “wawakilishi”, basi hakika unafiki na maneno ya fedheha hayatasaidia.
7. Kugeuza maoni ya kisiasa na masuala ya dhamiri kuwa mafaili ya kiusalama na ya adhabu hakubani tu nafasi ya kujieleza; bali pia kunafafanua upya nchi yenyewe kwa namna hatari. Nchi inafupishwa katika utawala, na tofauti ya msingi kati ya dola kama taasisi ya umma kwa wananchi wote na vyombo vinavyopaswa kuihudumia inapotea. Wakati maoni na msimamo wa fikra vinachukuliwa kama tishio la usalama, nchi hupotea na utii wa kulazimishwa kwa utawala unakuwa sharti la kuendelea kuishi. Kwa utaratibu huu, uraia hupoteza maana yake na hugeuka kuwa chombo mikononi mwa utawala—silaha ya kulipizana kisiasa, hata kama chanzo chake ni makosa ya utawala wenyewe.
Maoni yako