Kwa mujibu wa ripoti ya Idara ya tarjama ya Shirika la Habari la Hawza, katika hali ambayo Marekani pamoja na utawala wa Kizayuni zinaendelea kuchochea mivutano na vita katika eneo hili, na kupanga njama mbalimbali dhidi ya mataifa kwa lengo la kuyadhibiti na kuyagawanya, mijadala na tetesi kuhusu uwezekano wa vita vya Marekani dhidi ya Iran zimekuwa zikijitokeza katika duru za kisiasa na vyombo vya habari, ima kwa njia ya vitisho au kama chaguo linalowezekana. Kiongozi wa Mapinduzi ya Kiislamu katika hotuba zake za hivi karibuni alionya kwamba, endapo Marekani itaishambulia Iran, vita hivyo vitageuka kuwa vita vya kikanda.
Katika muktadha huo, Munir Shahadeh, mwandishi, Jenerali mstaafu wa Jeshi la Lebanon, mratibu wa zamani wa serikali ya Lebanon katika Kikosi cha Kulinda Amani cha Umoja wa Mataifa (UNIFIL), na Rais wa zamani wa Mahakama ya Kijeshi ya Lebanon, ameandika tahariri ifuatayo:
Tarjama ya tahariri hiyo ni kama ifuatavyo:
Iwapo vita vya moja kwa moja vitatokea kati ya Marekani na Iran, haitakuwa ni mzozo mdogo wa pande mbili, bali litakuwa tetemeko la ardhi la kikanda lenye athari pana. Mashariki ya Kati haijulikani kwa vita vilivyotenganishwa; kila mzozo mkubwa hubadilika haraka kuwa msururu wa migogoro inayoungana, ambapo machafuko hutumiwa kufichua mizani ya nguvu na kulazimisha uhalisia mpya kwa mabavu.
Marekani huingia katika vita vyovyote kwa dhana ya ubora wa nguvu usio na kikomo. Imezingira vituo vya kijeshi vya Iran, meli zake za kivita ziko katika hali ya tahadhari, na vikwazo vya kiuchumi hutumiwa kama silaha za maangamizi ya kijamii sambamba na vita vya moto. Katika hesabu za Washington, uthabiti wa nchi kama Lebanon hauna umuhimu, kama vile mateso ya kijamii na kiuchumi ya watu wake hayana thamani. Eneo hili hutazamwa kama uwanja wa operesheni, si kama mkusanyiko wa mataifa na jamii zenye uhai.
Katika hali hii, Israel si mshirika wa pembeni au mfuasi tu, bali ni mhusika mkuu katika kuchochea mizozo. Lugha yake ya kiusalama inalenga kuisukuma Marekani kuelekea makabiliano na Iran, kwa kuwa inaona hilo kuwa fursa bora ya kuunda upya eneo kwa kutumia nguvu. Tel Aviv inafahamu kuwa vita vikubwa huvuruga mpangilio wa kimataifa, huondoa vizuizi vya kisiasa na kimaadili, na kutoa nafasi kubwa ya kujitetea kwa madai ya kujihami. Hata hivyo, lengo la kweli ni kulazimisha uhalisia wa kimkakati ambao itakuwa vigumu kuurudisha nyuma baadaye.
Lebanon: Uwanja dhaifu zaidi katikati ya dhoruba
Bila shaka Lebanon ni miongoni mwa nyanja zilizo hatarini zaidi kukumbwa na misukosuko na milipuko ya vurugu. Nchi iliyochoka, yenye uchumi ulioporomoka na mgawanyiko mkubwa wa kisiasa unaoifanya ishindwe kujilinda, vita vyovyote kati ya Marekani na Iran vitaongeza moja kwa moja mvutano katika mpaka wake wa kusini. Hii si kwa sababu Lebanon ni mshiriki wa moja kwa moja wa vita, bali kwa sababu iko katikati ya mlinganyo wa uzuiaji wa kikanda na iko hatarini kisiasa na kijeshi.
Katika muktadha huu, kuhusika kwa Lebanon kunategemea jambo moja muhimu: matumizi mabaya ya Israel ya machafuko yatokanayo na vita vikubwa ili kuanzisha shambulio kamili dhidi ya Lebanon, kwa lengo lililotangazwa la kuiondoa Hizbullah kama nguvu ya kijeshi na kisiasa.
Katika nyakati ambazo dunia inashughulishwa na migogoro mingi na maamuzi ya Marekani yanakumbwa na mgawanyiko, Tel Aviv kihistoria imekuwa ikipanua vita vyake si kwa lengo la kuzuia au kuimarisha deterrence, bali kwa kutafuta ushindi wa mwisho na kulazimisha matokeo yasiyoweza kurekebishwa. Katika hali hii, kuingizwa Lebanon katika vita itakuwa matokeo ya shambulio lililolazimishwa, si chaguo la kujitafutia upanuzi wala uamuzi wa hiari.
Kuiruhusu Israel kutumia machafuko kushambulia na kujaribu kuiangamiza Lebanon kunamaanisha kukubali kushindwa kimkakati kwa kiwango kikubwa, ambacho kitaathiri nchi nzima ya Lebanon na kubadilisha mizani ya nguvu kwa faida ya Israel.
Wakati huo huo, Ghaza pia haiko nje ya mpango huu. Vita vikubwa vinaweza kutumiwa kama pazia la operesheni pana ya Israel inayolenga kuwahamisha wakazi wa Ukanda wa Ghaza kupitia uharibifu wa kimfumo na uhamishaji wa kulazimishwa, huku jumuiya ya kimataifa ikiwa imepooza na kushughulishwa na mzozo mkubwa zaidi. Hivyo, nyanja zote zimeungana: mantiki ya kunufaika na machafuko badala ya kuyazuia. Kwanza Ghaza, kisha Lebanon.
Kwa mtazamo wa kikanda, moto utaenea kwa haraka. Ghuba ya Uajemi itakuwa hatarini, usafiri wa kimataifa wa baharini utaingia katika tishio, Mlango wa Hormuz utafungwa, na dunia itakumbwa na mgogoro mkubwa wa mafuta. Iraq na Syria zitakuwa uwanja wazi wa mapigano, na Yemen itakuwa karata ya ushindi na chombo cha ziada cha shinikizo.
Vita vya aina hii havina mshindi wa kweli; wanaonufaika ni kampuni za silaha na nishati, pamoja na baadhi ya wanasiasa wanaocheza kamari na machafuko ili kukimbia migogoro yao ya ndani.
Kuhusu kauli za Marekani kuhusu uthabiti na ulinzi wa washirika wake, inaonekana kuwa si chochote zaidi ya pazia la kiburi cha nguvu na usimamizi wa makusudi wa machafuko. Israel, kwa upande wake, haitafuti amani wala uzuiaji wa usawa, bali inatafuta ubora wa kudumu, hata kama gharama yake ni kuangamiza kilichosalia cha uthabiti wa kikanda na kusukuma eneo zima kuelekea ukingo wa kuporomoka kabisa.
Iwapo vita vitatokea kati ya Marekani na Iran, havitabaki kwa pande mbili pekee. Lebanon itakuwa katikati ya dhoruba, si kwa hiari yake, bali kama mhanga. Kuongezeka kwa mzozo hakutakuwa matokeo ya uamuzi wa upande mmoja, bali ni zao la moja kwa moja la kiburi cha Marekani, uchochezi wa Israel, na machafuko yanayotumiwa kimakusudi ili kuchora upya ramani kwa mabavu. Katika hali hii, kama ilivyokuwa mara nyingi hapo awali, nchi dhaifu ndizo zitakazolipa gharama.
Maoni yako