Kwa mujibu wa Shirika la Habari la Hawza, Ayatullah Haj Sheikh Jawad Marvi, Katibu wa Pili wa Baraza Kuu la Hawza za Elimu ya Kiislamu, katika hitimisho la darsa yake ya juu ya fiqhi siku ya Jumatano, tarehe 21 January 2026., sawa na tarehe 1 Sha‘ban al-Mu‘adhdham 1447 H.Q., baada ya kutoa maelezo kuhusu kuzingatia hali ya kiroho katika mwezi huu mtukufu, alilaani vikali utovu wa adabu wa yule mtu mwenye matatizo ya akili (Trump) dhidi ya Kiongozi Mkuu wa Mapinduzi.
Yafuatayo ni maelezo kamili ya kauli na misimamo ya Katibu wa Pili wa Baraza Kuu la Hawza za Elimu ya Kiislamu:
Tuna mambo mawili ya kuyazungumzia. La kwanza ni kwamba leo ni siku ya kwanza ya mwezi wa Sha‘ban. Yale mambo yale yale yaliyotajwa kwa namna fulani katika mwezi wa Rajab, hapa pia tuyazingatie kwa ufupi. Ndugu zangu, ni lile lile ninalosisitiza siku zote.
Katika maneno ya baadhi ya wakubwa pia tunaona kwamba Imam (r.a.), ambaye ni kielelezo cha utukufu, hali ya kiroho, irfani na uchamungu, mara kwa mara alisisitiza jambo hili: Enyi ndugu, kuzama kupita kiasi katika istilahi wakati mwingine humzuia mtu kufikia hali ya kiroho. Tunadhani tunafanya kazi njema na tunaboresha, lakini kiasi cha kuzama katika istilahi humfanya mtu ajisahau mwenyewe.
Angalia, si mimi ninayesema haya; haya ni maneno ya Imam (r.a.) ambayo baadaye mwenyewe aliyaandika katika tafiti zake za maadili: Elimu na maarifa ambayo badala ya kumletea mtu unyenyekevu na kujidhalilisha mbele ya Mungu, humletea uasi na majivuno—yaani, kwa kujifunza istilahi chache tunadhani tumekuwa watu wakubwa na wengine wanapaswa kutufuata, Imam anasema: elimu na maarifa kama hayo, ambayo badala ya unyenyekevu humzalishia mtu uasi, ni masalio ya Ibilisi. Tuwe makini! Ikiwa istilahi hizi zitazaa matokeo haya, basi ni duni kuliko elimu zote. Ikiwa badala ya kujijenga, istilahi hizi, ‘nimeelewa hivi’ na ‘nimeelewa vile’, zitatupeleka kwenye fikra kwamba tuna hesabu maalumu, wengine wanapaswa kufanya nini mbele yetu na sisi tumefikia daraja gani—hali ya elimu nyingine si hivyo. Elimu nyingine hazidai kumfanya mtu awe wa kiungu au kumtoa kabisa katika minyororo ya matamanio ya nafsi; wala wenye elimu hizo hawadai hivyo. Yule anayesoma udaktari, sheria, uhandisi au jenetiki, hawasemi kuwa elimu hizi zinamkaribisha mtu kwa Mungu au zinamtoa katika pingu za nafsi. Lakini sisi katika mazingira ya hawza tunadai kwamba elimu hizi zinafanya kazi tofauti ndani yetu, nafsi yetu inabadilika kwa namna nyingine; kisha tunaona tumebaki na tumezama katika istilahi na hata kimaadili tumedorora. Imam anasema: angalau katika elimu zile nyingine, kiburi kinachopelekea maangamizi hakijazaliwa. Basi ole wako wewe maskini uliyenasa katika mafungu ya dhana na ukaishughulisha nafsi yako na istilahi chache, ukaupoteza umri wako adhimu kwa kuzama katika shimo la maumbile, na kwa sababu ya elimu za haki ukajitenga na Haki (Mwenyezi Mungu).
Maumivu ni kwamba mtu kwa dhahiri anasoma maarifa, lakini kwa ndani anazidi kuwa mbali na maarifa. Maneno ni mengi; ninachotaka kusema ni hiki: ndugu zangu, mwezi wa Rajab na mwezi wa Sha‘ban huenda vikatusaidia. Ikiwa tunataka istilahi zisituzamishe—kwa usemi wa Imam, zisitufanye masikini—basi kadiri tunavyozidi kuelewa istilahi, ndivyo tunavyohitaji kufanya kazi zaidi juu ya nafsi zetu. Mwezi wa Rajab umepita; lakini mwezi wa Sha‘ban upo.
Angalieni thamani ya kufunga ndani ya Sha‘ban—angalia kitabu Iqbal cha Sayyid Ibn Tawus—angalia kufunga kila siku ya Sha‘ban kuna thamani gani; zingatia munajati na dua, hasa Munajati ya Sha‘ban.
Ikiwa uanazuoni (roho ya wanazuoni) ulikuwa na athari, ilikuwa kwa sababu ya hali yake ya kiroho; kadiri tunavyojitenga na hali ya kiroho, athari hiyo pia hupotea.
Katika kitabu cha Hija, tulikuwa tukichunguza baadhi ya vitabu vya safari (safarname) kwa sababu zilisaidia katika utambuzi wa baadhi ya maeneo ya Hijja. Nilipata katika maktaba ya marehemu Ayatullah Najafi safarname ya maandishi ya mkono yenye namba 9008. Kwa mwonekano wake, mwandishi alikuwa na mwandiko mzuri sana, inaonekana alikuwa mmoja wa wana wa kifalme wa Qajar. Anaenda Makka mwaka 1317 Hijria, anaenda Bayt al-Maqdis, anaenda Iraq, na kutokana na dalili inaonekana ilikuwa ni mwezi wa Ramadhani alipofika Najaf. Anaelezea masiku ya alfajiri katika Haram ya Amirul-Mu’minin (a.s.) na anasema: ‘Kwa ufupi, juu ya uso wa dunia, katika hekalu au msikiti wowote, au mahali patakatifu popote, hutaona kama hadhi hii ya kifalme. Wakati wa alfajiri katika Haram tukufu kulikuwa na hali gani! Kila ulipotazama, wanazuoni wakubwa, watu wa zuhudi na ibada kama Sheikh Muhammad Taha Najaf, Mulla Husayn Nuri, Fadhil Sharbiyani na mfano wao, mmoja akiwa katika sijda, mwingine katika qunut, wengine katika dhikr na munajati, wengine katika ziara na kuomba haja—lakini kwa unyenyekevu, khushuu, unyenyekevu wa dhati na kujidhalilisha kiasi kwamba sauti za kilio na kuomba zilikuwa zikisikika kila upande; kwa jumla, ni kemia ya ajabu—ibada ya ajabu ya mzee wa waja wa Mungu.’
Angalieni, ile athari na ushawishi ilikuwepo. Ndugu zangu, ni mwezi wa Sha‘ban. Ninasema kwanza kwa nafsi yangu: tujiulize tunafanya nini? Je, bado ni zile zile istilahi tu? Kufanya kazi nyingi, kusoma kidogo—je, ni hivyo tu, au la?
Jambo la pili: tena yule mtu mwenye matatizo ya akili, mwendawazimu wa Kimarekani, amefanya tena dharau dhidi ya Kiongozi Mkuu wa Mapinduzi. Sitaki kuchambua kwa nini; nataka kusema jambo moja tu.
Yule mzee aliyechakaa, ambaye anawaonea wivu watu wengi, ni jambo la kawaida hapa apige kelele. Tazama: mtu huyu, walipompa yule bibi mzee Tuzo ya Nobel—ambayo yenyewe ina hesabu zake, kwani hawa hawatoi tuzo kwa kila mtu—alipopata habari kuwa yule bibi wa Venezuela amepewa Tuzo ya Nobel, hakuweza kulala. Mpaka leo anapiga kelele kwamba ilikuwa haki yake, kwa nini hawakumpa yeye. Walimlazimisha, akaja, na hata tuzo ile apewe yeye, ilhali hata waliotoa tuzo walisema tuzo hiyo inahusiana na mtu husika na haiwezi kuhamishiwa kwa mwingine. Lakini wakaona haiwezekani, pamoja na kumpa tuzo hiyo, yule mwenye matatizo ya akili bado mnaona alivyofanya. Nataka kusema: wanafahamu vyema leo nafasi ya Kiongozi Mkuu wa Mapinduzi iko katika daraja gani duniani. Hili ni wazi, na nimekuwa nikisema daima: mimi si mtu wa kupindukia, wala sijasemi kwa ulimi jambo nisiloamini. Angalieni leo duniani, jambo hili halihusiani na Iran au nchi za Kiislamu pekee. Angalieni duniani mtoto huyu wa Fatma Zahra (a.s.) yuko katika nafasi gani. Wanamapambano wote duniani, watu waadilifu wote duniani, hata maadui zake, wanakiri kwamba leo ngome ya mapambano dhidi ya madola yote dhalimu duniani iko mikononi mwa mwana huyu wa Zahra. Wote wanakiri nguvu ya uongozi wake. Yule mwanasiasa mashuhuri wa Kiarabu aliulizwa: kwa nini Iran, pamoja na matatizo yote haya, imesimama namna hii dhidi ya dunia, na sisi nchi za Kiarabu tuko katika hali ya udhaifu? Akasema sentensi moja: sababu ni kwamba Iran ina Wilayat al-Faqih, na sisi tuna Wilayat al-Safih (uongozi wa wapumbavu). Kauli nzuri sana: alisema sisi katika nchi za Kiarabu tuna uongozi wa wapumbavu, hawa ndio wanaotutawala, lakini Iran ina Wilayat al-Faqih—huu ndio mfano halisi wa Wilayat al-Faqih.
Ni wazi kwamba mhalifu huyu apate wivu, apige kelele; sisi hatuogopi. Yeye mwenyewe ni mwenye matatizo ya akili, hakuna cha kuhofiwa kwake. Kwa hakika ni mwenye matatizo ya akili; ni wazi, unaona anavyomshambulia kila mtu, vipi anafanya na anasema nini. Yeye ni mwenye matatizo ya akili; lakini kwa mtazamo wangu, kuna watu wenye akili timamu Marekani ambao wanapaswa kumfahamisha: jihadhari! Iran si Venezuela, na nafasi ya Kiongozi wa Iran si ya namna ambayo unaweza kufanya lolote—na huwezi kufanya chochote. Wamfahamishe kwamba utovu wa adabu hapa unazalisha hali tofauti kabisa duniani.
Kwa vyovyote vile, ni jambo la kawaida kwamba maneno ya mtu huyu mwenye matatizo ya akili yanalaaniwa, na hawezi kufanya chochote. Insha’Allah, tunatarajia kwa nguvu na uthabiti, chini ya uangalizi wa Bwana wetu na Kiongozi wetu, Hadrat Hujjat (a.f.), Mapinduzi haya makubwa ya Kiislamu yafikie malengo yake.
Na rehma na amani zimshukie Muhammad na Aali zake watoharifu.
Maoni yako